CARIÑOS DE OMUR I – gracias

 
 
 
 
 
 

Ben bile bile sensizliği seçiyorum. Hayatta boş bıraktığım tek kare,

cevabını bildiğim halde yazamadığım tek isim.Sen…

Çoktan seçmeli zamanlarımda ben yanlış olduğunu bildiğim halde seniseçtim.

İnat ettim bildiğim doğrularda. Bütün cevap kağıdını adının baş harfiyle  doldurdum

                                                  ÖMÜR

 

 
 
 
 
 

İki ileri bi geri gidiyorum. Hayatımı örüp eline vereceğim zamanı bekliyorum. Nerdesin? Yokluğunda kayboluyorum! Ne de yakışırdı üstüne yalnızlığım… Tam ölçülerine göre yaşadım. ßak tam istediğin gibi her şey.. Şimdi gidebilir miyim? Hayatımı verdim eline, şimdi yok olabilir miyim? /Karanlıkta beraberce ..

Zaten olucak gibi değildi. Üçüncü şahıslara bıraktım yerimi..
Oysa birbirimize yeni alışmıştık daha. ßelki daha farklı bir ayrılık olabilirdi. ßelki de ayrılık olmayabilirdi. /ßen olmasaydım . .
Oysa ben olmasaydım aşk olmazdı. ßen olmasaydım sen olmazdın. ßiz olmasaydık inan sevdiğim hayat olmazdı. Aşk olmazdı..Sevda olmazdı.. Ama bir gerçek daha vardı. Ayrılık olmasaydı, böyle özlem de olmazdı.

“Elveda” diyen ben .. Sahipsizce özleyen gene ben .. Gidince anlarmış ya insan değerini.. “Sen” gidince anladım “hayat”ın değerini !
Üzülmüyorum şimdi.. Ödedim hayatın bedelini!

Virgüllerle başlayan hayatım soru işaretleriyle devam etmekte.. Ve bir gün konulacak o büyük noktayı beklemekte ! . .

 

 

 ÖMÜR
 

 

 
 
 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 
 
 

Gözlerin olmasaydı, beni ağlatmasaydı

Alıp giderdim başımı uzak iklimlere yarın

Hani bahar gelince pembe güller açar ya

Senin de öyle mektupların.

Şarkıların, türkülerin en güzel olduğu yerden

Ne olursun bir ses getir bana yetecek.

Seni güzelliğin mi alıp götürdü birden

Ama bu yalnızlık beni hep kahredecek.

Burası İstanbul mu böyle yosun kokulu?

Gel gitme vakit erken.

Gel  Ankarada türküler söyleyelim.

Ankara bu kadar güzelken…

 

ÖMÜR

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

 
 

 

     

     

 

     

     

     

     

    Seni sana anlatmak
    Nice ya
    şanılan aş
    kların hatırına,
    Gözlerinin derinli
    ğ
    inde susmak gibidir
    Yazılan her ne kadar sevda yüklü
    ş
    iir varsa
    Tek heceyle sunmak gibidir.
    Sensiz uzayan yollarda,
    Ü
    ş
    üyen ellerin arasında kaybolan
    Hayalinde a
    ğ
    lamak gibidir.

    Mum ışığının gölgesinde;
    Geceye gündüzü sormak,
    Gecenin zifir karanlı
    ğ
    ında
    I
    şığınla güneşe göz kamaş
    tırmaktır…
    Ve ürperen ı
    şığ
    ın gölgesinde,
    Gölgeni görmek gibidir.

    Seni sana anlatmak
    Gönlü serden geçen yâre;
    Bir umut türküsü heyecanında
    Titrek ellerle son defa
    Gözden akan yaşların yırtamadığı kâğ
    ıda
    İ
    ki satır yazmak gibidir.

    Seni sana anlatmak
    Çeyiz sandığ
    ı içindeki umutları
    Bir heves u
    ğ
    runa yıkarcasına
    Ellerin arasına bırakmak gibidir.

    Seni sana anlatmak
    İçerdeki mahkûmun yüreğ
    indeki
    Nazlı yârine açılan,
    Gardiyan engelindeki mektup gibidir.

     

     

     

     

     

     

                                  

    ÖMÜR

 

 
 
 
 
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s